`

یه فنجان قهوه مهمان منی...


اکثر آدما وقتی می خوان از یه نفر یاد کنن اونو با بارزترین ویژگی هاشون به خاطر میارن.
یکی با لبخندش و دیگری با ابروهای به هم گره خوردش. یکی با دست پخت عالی  و هنرنمایی هاش و دیگری با روحیه ی شاد و فرح بخشش.

خیلی خوبه اگه همه تو رو با «سلیقت » یاد کنن. یا اگه شیکمو باشن، با کیکای زبرات همراه شیر قهوه ات بشناسن.

+ بلاخره شد :) 
اولیـــن پــست کوتـاه :)
بخونید و راضی باشید :)
۴ نظر
یک دختر شیعه
۰۵ بهمن ۰۱:۴۸
پیشرفت خوبیه 
: )))
😅

پاسخ :

سپاسگذارم عشق جان 🙇
:))))
دخترِ انار :)
۰۵ بهمن ۰۳:۰۸
چه اصراری به کوتاه نوشتن هست حالا؟
منو ببین چقدر بلند مینویسم :))

پاسخ :

نمیدونم ( آیکون دستارو به دوطرف باز کردن و شونه بالا انداختن ...) 😆
نه بابا اختیار دارین، قالب وبلاگت بلند نشون میده 😂😂
نسیم ...
۰۵ بهمن ۰۷:۳۴
^______^

پاسخ :

^ــــــــــــــــــــــــــــــــــ^
دختریم ...
۰۵ بهمن ۱۲:۳۳
پست کوتاه *ــــ* مبارکه دیی:

واقعن نمیدونم دیگران منو با چه ویژگیی یاد میکنن؟!

پاسخ :

میسی ممنون😍
خب بپرس ازشون! :)
ارسال نظر آزاد است، اما اگر قبلا در بیان ثبت نام کرده اید می توانید ابتدا وارد شوید.
شما میتوانید از این تگهای html استفاده کنید:
<b> یا <strong>، <em> یا <i>، <u>، <strike> یا <s>، <sup>، <sub>، <blockquote>، <code>، <pre>، <hr>، <br>، <p>، <a href="" title="">، <span style="">، <div align="">
درباره من
به توکل نام اعظمت...
------------
اگر تنهاترین تنهاها شوم،
باز تو هستی!
آری تو که از پدر و مادر بر من مهربان تری!
ای عزیز ماندنی!
ای نابِ سخت یاب!
تو یگانه شاهد شریفی بر لحظه لحظه های رنج من!
ای خوب خواستنی!
اکنون دستان دردمند و نیازمند خویش را بر آستان نیلوفرینت می گشاییم
و از تو
برای همسایه مان که نان ما را ربود، نان!
برای یارانی که دل ما را شکستند، مهربانی!
برای عزیزانی که روح ما را آزردند، بخشش!
و برای خویشتنِ خویش
آگاهی،
عشق و عشق و عشق
می طلبیم!
آمین.

منبع: بخشی از کتاب
"لطفا گوسفند نباشید!"
طراح قالب : عرفـــ ـــان قدرت گرفته از بلاگ بیان