نفس های آخر


شمارش معکوس شروع شد..
از امروز تا آغاز سال یک هزار و سیصد و نود و پنج فقط ده روز دیگه مونده! در واقع نُه روزُ نصفی :دی )
زمانِ تحویل سال ساعت سیزده و پنجاه و هشت دقیقه و چهل ثانیه بعد از ظهرِ روز دوشنبه سی ام اسفندِ.
اسفند امسال سی روزست.. یعنی امسال سال کبیسه ست.. سالی که هر چهار سال یکبار روزهای اسفند به عدد سی میرسه! 
اگه نوزادی روز سی ام اسفند به دنیا بیاد یعنی هر چهار سال یکبار براش تولد میگیرن؟ یا مثلا هر چهار سال به سنش اضافه میشه؟خخخخ
یه چیز دیگه، از دو بعدازظهرِ روز دوشنبه که سال، نو شده تا سه شنبه اول فروردین چندمه؟! این نصف روز کجای تقویمِ؟ از روزای عمرمون حساب میشه یا نه؟ اصلا این نصف روز مهمه؟ 

+بی صبرانه منتظر سه شنبه اول فروردینِ سال یک هزار و سیصد نود شش، ساعت سه و نیم بعدازظهرم : ) به قرار هر ساله ی حضرت آقا که روزِ اولِ سالِ نو، در حرم مطهر، رواق حضرت امام (رحمه الله علیه) سخنرانی دارن : )
تا حالا دو سال پیاپی قسمتم شده و موقع سخنرانی حرم بودم...
ان شاءالله سه باره بشه و بتونم برم ^_^

ترینیداد و توباگو

 

بلاخره یه ذره تونستم یه نفس تازه کنم و بیام به وبلاگ جونم سر بزنم.. همین که وارد پنلم شدم با ستاره های روشن وبلاگ دوستان روبه رو شدم که از بعدازظهر تا الان نرسیدم بخونمشون!


از دیروز تا همین نیم ساعت پیش در حال خم و راست شدن بودم. یه عده میان عیادت داداشی، همین که پاشونو از در بیرون نذاشتن گروه بعدی سلام گویان وارد میشن(یکی نیست بگه بابا شماها که خونه هاتون نزدیک به همه یا با هم راحتین، خو با هم بیاین دیگه!) موقع خداحافظی و بدرقه کردن، گروه بعدی که میخوان وارد بشن، یه ساعت ما رو دم در می کارن! خو این انصافه؟! تو این سردیِ هوا؟! 


تو اوج خستگی، وجود یسنا واسم یه انرڗی مضاعف و یه دوپینگ خیلی خیلی قوی بود(البته الانم هست) شیرین کاریاش، شیرین زبونیش، ورجه وورجه کردنش، لوس بازیاش، کلا همه کاراش واسم شیرینه و منو به وجد میاره :) 

دیدین کوچولوها نمیتونن یه کلمه هایی رو درست تلفظ کنن، یسنا هم همینطوره، نمیتونه بعضی کلمه ها رو درستشو بگه مثل:

چسب > چبس ........ قلب > قبل ......... پُماد > کماد .......... بشقاب > بشباق

+کلمه هایی که با رنگ آبی نوشته شده، لغاتیِ که یسنا تلفظ می کنه!

ولی عجیبه که «قسطنطنیه.... ترینیداد و توباگو*» رو بدون وقفه یا تُپُق، خیلی واضح تلفظ میکنه!!!!

*جمهوری ترینیداد و توباگو کشوری متشکل از دو جزیره در دریای کارائیب واقع در شمال آمریکای جنوبی است. 


+امسال قصد دارم در کنار خرید عید به کتابخونم یه رونقی هم بدم ^_^ 

+میشه لطف کنین و کتابایی رو که مطالعه کردین رو معرفی کنین (نبینم باز کتاب درسی معرفی کردینا... با تشکر 🙏)

+امروز متوجه شدم به بوی رنگ حساسیت دارم.. تا کی حالم بد بود و بینیم بوشو حس میکرد! با اینکه یکی دو ساعتی از رنگ کردن موی مامانم توسط آبجی خانم گذشته بود!!!! 

+آبجی خانم که متعجب بود و می گفت فکر نمی کنه با این وضع، من بتونم موهامو رنگ کنم! منم در جوابشون گفتم با اینکه رنگ موهامو خیلی دوست دارم ولی شااااید بعدا وضعم بهتر بشه و دیگه حساس نباشم 😂😂

+فقط یازده روز دیگه مونده! کاراتونو کردین؟ خریداتونو انجام دادین؟ خیلی وقت نداریناااا :))) 


مرور پیشآمدها


یک خانواده مثل انگشت های یک دستن. همه با هم متحدن. از هم پیروی می کننن. اگه برای یه انگشت اتفاقی بیفته، کار کردن با اون دست سخت و سخت تر میشه! اگه یه بریدگی سطحی پیش بیاد دیگه نمی تونی تا چند وقت از اون دستت استفاده کنی. صبر می کنی تا مشکلی که برای اون انگشت پیش اومده، رفع بشه.

خانواده هم همینطوره...

یه خانواده ی واقعی خانواده ایه که اعضای اون خانواده دلشون برای هم تنگ بشه. قلبشون واسه هم بتپه. تو غم و شادی هم شریک باشن، اگه برای عضوی از اون خونه مشکلی پیش اومد، بقیه پشتش باشن، تنهاش نذارن. خلاصه که همه جوره همو ساپورت کنن.


صبح شنبه، بابایی و مهدی با هم رفتن بیمارستان تا با پزشکِ مهدی در مورد عمل پاش صحبت کنن و بپرسن چه لوازمی نیاز داره؟ هزینش چقدر میشه؟ بیمه و .... بعد برای خریدن وسایلش اقدام کنن

بابایی خیلی نگران پای مهدیِ.. با اینکه می خنده ولی منی که باباییم متوجه میشم که چقدر دلواپسه پای جگرگوششه. از روز بازی که پاش پیچ خورد خیلی نمی گذره ولی هر روز که میگذشت درد پاش بیشتر میشد. یه ضرب المثل داریم که میگه«خود کرده را تدبیر نیست» حکایت داداش منه! از هفت روز هفته، هشت روزشو اگه زمین فوتبال و فوتسال و به قول خودش «چمن» باشه، عاقبتش همینه دیگه! از اون ور بوم میفته!!

 با اینکه دکتر گفته بود باید عمل کنه ولی همه از بعد عمل واهمه داشتیم.. اینکه خدای نکرده اگه مثل اون دوستش که اتفاق مشابه این واسش افتاده بود و بعد عمل دیگه مثل قبل نمی تونست راه بره.. اینکه اگه مهدی دیگه نتونه مثل قبل به ورزش مورد علاقه اش بپردازه، همه رو مخصوصا مامان بابا رو ناراحت می کرد.

با صلاحدید پزشکش تصمیم بر این شد که هر چه زود تر و دو روز بعد یعنی امروز (دوشنبه) عمل صورت بگیره.

خداروشکر مهدی روحیه ی قوی ای داره. دیشب که با هم صحبت کردیم، هیچ نشونی از ترس تو صورتش ندیدم و این منو خوشحال کرد. 

دیشب اقوام محترم و محترمه اومده بودن تا به گل پسر قصه ی ما روحیه بدن در صورتی که این خودشون بودند که نیاز داشتن یکی بهشون بگه بابا عمل قلب که نمی خواد بکنه! فقط می خواد بره زانوشو یه کوچولو روش طراحی و جراحی کنه زودی خوب میشه! (دقیقا مثل وقتایی که می خوای یه بچه رو گول بزنی!) 

این از قصه ی دیشب... اما امروز!

مامان به رسم همیشه بعد نماز صبح، قرآنشونو برداشتن و رفتن یه گوشه شروع کردن به خوندن. (چقد سخته بخوای بعد نماز صبح بیدار بمونی!)

بابایی و داداشامم یه دو ساعتی وقت داشتن تا کمی استراحت کنن و چشم رو هم بذارن. [البته منم خوابیدم :)) ]

دکتر گفته بود ساعت ۹ عملش می کنن ولی یه ساعت قبلش حضور داشته باشن تا کارای قبل عمل و انجام بدن. 

ساعت ۷ مامان و بابا به همراه مهدی رفتن بیمارستان. داداش کوچیکه هم یه سر رفت محل کارش و یکی دو ساعت بعد برگشت! 

منم وقت رو غنیمت دونستم و فرشای پذیرایی رو شامپو فرش کشیدم -_-  دو ساعت ازم زمان برد(دزد :/ ) بدترین اتفاق ممکن هم این بود که وسط شامپو کشیدن یهو متوجه بشی قوطی دومی که تو کابینتِ خالیِ و باید حاضر بشی و بری خودت خرید بکنی -_-

الان بازوهام درد می کنه ولی از اونجایی که حافظه کوتاه مدتم ضعیفه، به سختی و هر یه ساعت، یه کلمه ای رو دارم تایپ می کنم. 

این وسطم مکالمات منو مامانم.... منو آبجی خانم.... منو داداش کوچیکه هم باعث کندی کارام میشد!

ساعت ۱۱ عملش تموم شد و تا به هوش اومدنشو اقدامات بعد عملش، یه دو ساعتی طول کشید( شواهد نشان میدهد!)

اگه بگم خیلی دلم براش تنگ شوده بود، دروغ نگفتم... بوده روزایی که تنهایی بره سفر و خونه نباشه، ولی این دفعه با دفعه های قبل فرق می کرد.

با آبجی خانم و شوهرشون و داداش کوچیکه، رفتیم ملاقات. اگه به دست من بود دوست داشتم شبم پیشش می موندم ولی باباجون اجازه ندادن.


*خداروشکر یه خونواده شاد و سالم دارم ^_^

*چقدر موقع تایپ کردن، «قلب و قبل» رو اشتباه کردم! :))

*همیشه این وقت سال، سبزه میذاشتم و به فکر سفره هفت سینم بودم... یادش بخیر سالی که وفات حضرت زهرا سلام الله علیها اوایل فروردین بود، سفره هفت سینِ اون سالم قرآنی بود. با جوراب عروسک درست کردم و هفت آیه ای که با حرف سین شروع میشد رو با خط خودم رو یه مقوا نوشتمو دادم دستشون :)

سفره هفت سین سال ۹۵ هم خیلی جمع و جور بود. به یه میله آهنی، فنجون و نعلبکی رو با چسب حرارتی چسبوندم و روی اون میله اقلام سفره هفت سین رو با یه کوچولو ظرافت و سلیقه وصل کردم.

+اینم از جعبه ی سفره های هفت سین سالهای گذشته... فقط عروسکام نیست، چون بعد سیزده واسه همشون خاستگار پیدا شد و عروس دومادشون کردم :))

ببینید و راضی باشید :) 


                             


**تا حالا سبزه کاشتین؟ سفره هفت سین شما چطوری بود؟ دوست دارم با ایده هاتون آشنا بشم :)) 

Kindness Imam-3-Mecca Narrative


                                ?Who is Hussain?                                        Who is Mahdi
                                    Please serarch about real lslam from real sources            
                                                                                               
                       Altough, elders of Mecca advised lmam Hussain to stay in the city
                  but he was every day more and more threatened by government agents
                          And it was possible to arrest lmam by the governor of Mecca
                               when the people of Kufa realized his opposition to Yazid
                                         had been sent thousands of letters to Mecca
                    and invited lmam to come to lraq and led them to the uprising against
                                                                           Yazid
          lmam after receiving letters, upon himself obligatory that responds their demands
                   so sent his cousin,  Muslim ibn Aqeel to Kufa to understand loyality of
                                                                    Kufa's people
                        

                                                            امام مهربانی -3- روایت مکه
                            با اینکه بزرگان مکه همگی به امام توصیه میکردند که در مکه بماند،
                     اما امام هر روز بیشتر و بیشتر از سوی عوامل حکومتی تهدید میشد و ممکن
                                                        بود توسط والی مکه دستگیر شود.
                      مردم کوفه که متوجه مخالفت امام با حکومت یزید شده بودند،هزاران هزار 
                                                              نامه به شهر مکه فرستادند 
                         و از امام دعوت کردند که به عراق بیاید و در قیام مقابل حکومت یزید، 
                                                                 رهبری آنها را قبول کند.
                      امام پس از دریافت نامه ها، بر خود واجب دید که به تقاضای آنها پاسخ دهد.
                                 پس از پسرعموی خود، مسلم ابن عقیل خواست به کوفه رود 
                                                        تا از وفاداری مردم کوفه آگاه شود.
-----------------------------------------------------------------------------------------
     قدم هایی کوچک برای هدف بزرگ جنبش #امام_مهربانی
Small Steps to the Big Goal #Kindness_Imam Campaign


AsedHamid.blog.ir

تیتر به انتخاب شما! جایزه هم نمیدم 😜 خسیسم خودتونید :)


ساعت ۸ صبح روز پنجشنبه

مامان: محبوبه پاشو مامان... مگه نمی خوای بری حموم.. دیر میشه ها!!

+خیلی کم پیش میاد این ساعت از روز رو ببینم :| اونم وقتاییِ که جایی دعوت باشم.. تقریبا یکی  دو ساعت قبلش بیدار میشم تا هم دوش بگیرم و هم خواب از سرم بپره و چشام پفکی نباشه :)

ساعت ۹:۴۵ دقیقه صبح

مامان در حال حرص خوردن از دست کارای من: تو رو یه ساعت پیش گفتم زود حاضر شو تا دیر نشه! آقا ۱۰ بیاد منتظر تو نمیشینه که برسی و بعد دعا رو شروع کنه!

من تو اتاقم در حال شونه کردن جنگل خرمایی موهام و در حال نق زدن که: تقصیر بابایه دیگه! چرا نمیذاره موهامو کوتاه کنم؟ نمیدونه شستن یه خروار مو مکافاته؟ دکتر که گفت موهاتو چنگ نزن و با ناخنات نشور! منم خب دستم درد میگیره دیگه! ای که کچلی بگیرم از شرشون راحت بشم! خوش به حال پسرا که فسقل مو دارن و راحت میشورنش.. ای...

+اون نقطه چینا بد و بیراهیه که به موهام گفتم :)))

+یاد اون پیام بازرگانیِ افتادم که می گفت: چه آورده ای مارکو؟        کاش به جای انواع اقسام شامپو، دو تا دست اضاف میاورد تا موقع شستن موهام اینقدر عذاب نمیکشیدم! والا :)))

ساعت ۱۱:۲۵ دقیقه صبح/ظهر  خونه عمه جونی :)

+من تو آشپرخونه در حال غذا دادن به عشقم

مامان: محبوبه بجنب چادرتو سرت کن بریم دیر میشه! 

من: پس چایی  آخر روضه چی؟ 

مامان: دو نقطه خط صاف....

یعنی اگه دختر عموها و زنموها تو آشپزخونه دور دیگ نذری نمی بودن، ایشون از خجالت بنده تمام قد در اومده بودن 😂

*چه روز پرکاری :دی بیدارشو... برو حموم... حاضر شو... برین خونه عمه جونی... عقاب طور یا حتی شاهین طور برگردین خونه... لباس عوض کن، وقت دوش گرفتن نبود وبه لباس عوض کردن قانع شدم :/ (به قول بابایی که میگن: تو رو اگه به حال خودت بذارم، دوست داری کلا آب بازی کنی :/  یا   تا رومو اونور می کنم و برمی گردم میبینم نیستی! از بقیه میپرسم محبوبه کو؟ میگن به فکر پولای اضافه ی جیبتان  بوده و رفته حموم :/  [عین جمله ای که داداش کوچیکه میگه😒] )

به بابایی بگی میشه بعد نماز برسونتتون خونه خاله 😁 (روز آخر مجلس روضشون بوده) 

ساعت ۱۲-۱۶ خونه خاله خانم :)

تو پذیرایی نشسته بودم که دیدم از اتاق دختر خاله هام صدا میاد! دور و برمو که نگاه کردم دیدم فقط دختر خاله کوچیکه نبود واسه همین بلند شدم و رفتم تو اتاق... 

+خدایا! ما که تو بزرگسالیمون به زور صاحب یه اتاق شدیم، که اونم یه جورایی انباری شد :دی  حالا این فسقلا واسه خودشون اتاق دارن که هیچ، سر درِ اتاقشونم رو یه برگه که خیلی ظریف و دخترانه طراحی شده بود، نوشته بودن لطفا در بزنید و با اجازه وارد شوید😶 

از اونجایی که دختر خاله  سه ساله تنها بود و کسی تو اتاق نبود، خیلی یهویی طور و جوری که انگار نه انگار من نوشته رو در رو دیده باشم، رفتم تو و نشستم کنارش :)  

چرا این کوچولو ها انقدر خوشکل صحبت می کنن؟ ^__^ 

با اسباب بازیاش بازی کردیم و این 👇 نظر منو به خودش جلب کرد...

بهش گفتم: فریده! من خیلی گشنمه؟  

خیلی خوشکل، قابلمشو گذاشت رو اجاق و بعد تو اون پیاله واسم غذا ریخت و گفت بخور *_* (الان متوجهین من خیلی ذوقیدم... اصلا معلوم نیست نه؟! )

یادتونه؟


                          


امروز مامان و بابا به همراه عمو اینا ناهار دعوت بودن... از تنها تو خونه موندن بدم میاد! کلافه میشم. با اطلاعشون رفتم خونه عمو جونم تا گروه دالتونا رو زنده نگه داریم ^__^ 

چشمتون روز بد نبینه، تا زنگ در ورودی رو زدم و بعد از باز شدن در رفتم تو، سلام کرده و نکرده، نوه عموم این سوسک چندش و پلاستیکی رو به نخ کشیده بود و از در آویزون کرد.بقیه شو خودتون میتونید حدس بزنید دیگه..     

چنان جیغی کشیدم تا عمر دارم این صحنه رو فراموش نمی کنم... هنوزم وقتی بهش فکر می کنم بدنم مور مور میشه! عیییییییی


* تو یه وبلاگی یه همچین عکسی رو دیده بودم که سوسکی رو به نخ کشیده بودن و یه متنی واسش نوشته بودن... ولی اصلا فکرشم نمی کردم که خودم تو دام یه نقشه شوم از طرف دالتون اعظم قرار بگیرم...

                                                      جدی چقد شبیه خودِ چندششه!!!   

                           


++خونه عمو اینا به خونمون نزدیکه، یه هفت  هشت دقیقه ای راه هست :)

تو مسیرم، جلو یه مغازه ای خانمی پسرشو دعوا کرد..  چون فاصله ای بین منو این خانم نبود صداشون واضح می شنیدم.. نمیدونم پسر بچه چیکار کرد که مامانش می گفت کاش تو رو نمیداشتم!

نمی تونم اینا رو درک کنم.. بعضیا هستن واسه مادر شدن، واسه در آغوش کشیدن و از همه مهم تر واسه شنیدن کلمه ی مقدس «مــــــــــــــادر»  از زبون بچشون، جگر گوشون، پـــــاره تنشون،لَه لَه میزنن و خودشونو به آب و آتش می اندازن، اونوقت یه عده اینطور ناشکری می کنن و خواستار نبود فرزند سالمشون هستن!!!!

واقعا چرا؟


**دوستان کامنت دونیمو باز میذارم هویجوری :) میرم بخوابم 🚶 ولی حواسم بهتون هستا! نذارین چشمم به پنل وبلاگم باز بمونه اینجوریا  👀👈  منشوریسم هم نشیناااا... آباریکلا :))) 

همهٔ کارها برای خدا (۲)


ادامه از پست قبل...


دعای همیشگی شیخ

«خدایا! ما را برای خودت تعلیم و تکمیل و تربیت بفرما.

خدایا! ما را برای لقای خودت خودت آماده بفرما.»



دعای یستشیر بخوان!

آیت الله فهری نقل می کند که:

از جناب شیخ شنیدم که فرمودند:

«به خدا عرض می کردم: خدایا هر کسی با محبوب خودش راز و نیازی دارد، ما هم می خواهیم از این نعمت برخوردار باشیم چه دعایی بخوانیم؟

در عالم معنا به من گفتند: دعای یستشیر بخوان.»

این بود که ایشان دعای یستشیر را با حال و نشاط مخصوصی می خواندند.

کیمیای محبت/ ۱۹۸


از خدا چه بخواهیم؟

یکی از مسایل مهم در دعا این است که نیایشگر بداند در راز و نیاز با خدا چه بگوید از او چه بخواهد؟

جناب شیخ ضمن شرح ادعیه، با تکیه بر جملاتی مانند:

«یا غایَةَ آمالِ العارِفین» ، «یا مُنتَهیٰ أمَلِ العامِلین» ، «یا نَعِیمِی و جَنَّتِی و یا دنیایَ و آخرتی»

و امثال آن می فرمود:

«رفقا! زرنگی را از امامتان یاد بگیرید، ببینید امام چگونه با خدا راز و نیاز می کند من آمده ام به پناه تو، آمده ام خودم را به تو بچسبانم! آمده ام تو را در آغوش بگیرم! من تو را می خواهم!»

جناب شیخ خود در دعا ومناجات می گفت:

«خدایا این ها را مقدمهٔ وصل خود قرار بده.»

همان. ۲۰۱



سلام ظهر آدینه تون بخیر و خوشی....

عزاداریاتون قبول باشه :)

خیلی دوست داشتم کل کتابو واستون بذارم چون واقعا کتاب مفیدیِ :) ولی به همین دو پست بسنده می کنم و اگه دلخواهتون بود کتاب رو تهیه کنین و بخونین :))

 و من الله توفیق :)

زهرا وار زندگی کنیم.


چقد درد داره وقتی به این فکر می کنی که امشب بقیع غریبِ! امشب سوت و کورِ... کسی نباشه اشک بریزه و خون گریه کنه...

چقد سخته نتونی بری یه جایی به اسم حرم حضرت زهرا.. حتی ندونی مزارشون کجاست! کدوم قسمت بقیع... 

وقتی از حضرت زهرا یاد میکنی، به جای اینکه حرم و بارگاهشونو به یاد بیاری، چیزی جز...

حتی نمیتونم به زبون بیارم...


خدایا زهرا که نیستیم ولی میتونیم زهرا وار باشیم.. زهرا وار زندگی کنیم.

میتونیم...

یاس کبود

 

                                               بدبختیِ قصه فقط غصه چادر خاکی نیست

                                                                یک دختر سه ساله!

                                                                یک حسین 5 ساله!

                                                                 یک شاهد 8 ساله!

                                                                  یک گوش پاره!

                                                و غربت یک ابر مرد و یک چاه پر درد و...


                            

                                  

+احترام به نام فاطمه علیها السلام

 امام صادق علیه السلام به شخصی که نام دخترش را فاطمه گذاشته بود، فرمود:

 «حالا که نام او را فاطمه گذاشته ای، پس دشنامش مده، نفرینش مکن و کتکش مزن .»



+چرا نام فاطمه علیها السلام

پیامبر اکرم صلی الله علیه و آله می فرمایند:

«من نام دخترم را فاطمه علیها السلام گذاشتم; زیرا خدای - عزوجل - فاطمه علیها السلام و هر کس که او را دوست دارد، از آتش دوزخ دور نگه داشته است .»


                                                                         أینَ الطالِب..

                                               شهادت حضرت فاطمه زهرا(س) تسلیت باد.

                                                                        التماس دعا.


اعتیاد چیزِ بدی است؟!


نمیدونم چقدر بهش وابسطه شدم... یعنی میدونم چقدرا ولی دارم خودمو گول میزنم! البته اگه بخوام خودمو با خودم مقایسه کنم میبینم خیلی بیشتر از توانم بهش وابسطه م!


بذارین یه نفر و بهتون معرفی کنم.. 

پیش نماز مسجدمون.. حاج آقای ....

از آغاز نوجوانی ایشونو میشناسم. یه سیدِ مهربون و دانا، خوش سیرت و خوش برخورد.. 

از همون موقع پدر و مادر بزرگوارم، تصمیم میگیرن منو برای آشنایی احکام و قرآن به ایشون بسپارن. ایشونم از هیچ کمکی فروگذار نبودن و تا جایی که خللی به درس و مشقم وارد نشه، بعدازظهر ها رو به تعلیم و آموزش قرآن و احکام می پرداختن. هیچ وقت احساس نکردم که معلمم یه حاج آقای مسنِ. همیشه با بچه ها دوست بودن.. شاید همین رفتارش با بچه هاست که الانم کوچولوهای محلمونم ایشونو دوست دارن.. قبل از شروع کلاس واسه همه خوراکی می خرید.. شاید باورتون نشه ولی هر جمعه بعد از خواندن دعای ندبه، به تمام بچه هایی که تو مسجد حضور دارن خوراکی میدن. ایشون معتقدن یه روحانی قبل از هر چیزی باید بلد باشه چجوری بتونه با دیگران ارتباط برقرار کنه.. و از همه مهم تر باید بدونه که با بچه های خردسال چه رفتاری داشته باشه و از خودش نشون بده تا بچه ها جذبش بشن.. اون موقع ست که میتونه با برگزاری کلاس های مفید اون ها رو جذب مسجد هم بکنه.. (البته رفتار این سید بزرگوار جوری هست که بچه ها با یکی دو بار برخورد با ایشون جذب مسجد میشن.. اینو آمار حضور کودکان در مسجد نشون میده)

شاید بی اغراق نباشه اگه بگم، کمک های ایشون بود تا من بتونم قرآنو با صوت بخونم. تا جایی که مراسم آغازین صبحگاه مدرسه مونو من اجرا می کردم. 

+فک کنم واسه آشنایی کافی باشه :دی

+الان خوب متوجه شدین چه کسی رو گفتم؟! :)


امروز تو مراسمی بودم که ایشونم حضور داشتن. از مزایای دورهمی و احترام به بزرگتر ها، و اینکه چرا تو دورهمی ها یا صله رحم هایی که به جا می آوریم(که تعدادش هر روز کمتر میشه و بیشتر نمیشه)رفتارهامون اینقدر سرد و بی روح شده؟ تا دو نفر همو می بینن بعد از یه سلام و احوال پرسی خشک و بی روح گوشی ها و آی پد هاشونو در میارن و بی خیال فضای حقیقی میشن و خودشونو سرگرم فضای مجازی می کنن! ایشون از من و چند جوان حاضر در اون مجلس پرسیدن که فضای مجازی رو دوست داریم یا بودن با چند نفر که حضورشون حقیقیه؟ 

هر کسی یه نظری داشت.. گوش کردن به دلایل دیگران برای من لذت بخش بود.. اونجا هم حاج آقا رو تحسین کردم که با طرح یه موضوعی اجازه ی استفاده کردن از گوشی رو به کسی نداد :)


میدونم این چیزا رو هممون بلدیم و تقریبا همه ما هم از این وضعیت ناراحتیم و می نالیم. ولی چرا هیچ وقت هیچ تلاشی برای بهبود وضعیتمون نمی کنیم؟ چرا تا چند نفر با اطلاع قبلی دور هم جمع میشیم، خود ما از اولین نفراتی هستیم که گوشی هامونو در میاریم و مشغول چت کردن و کلا وب گردی میشیم؟!


+تورو خدا فقط نگین

اومدیم و من خواستم و قبول کردم که گوشیم رو از تو کیف یا جیبم در نیارم بقیه وقتی قبول نمیکنن اونوقت تکلیف چیه؟ یا بقیه که پایه نیستن و از این جور چیزا..!

تجربه ی شخصیم میگه که، همه از فضای خشک و خسته کننده بیزارن! واسه همینه که اغلب وقتی همچین فضای رو میبینن دست به دامن گوشی و فضاهای مجازی میشن.. 

خود من هر وقت تو جمعی هستم سعی کردم فضای اونجا رو فان کنم تا واسه کسی خسته کننده نشه.. (نا گفته نماند که به محیطشم ربط داره! )با برگزاری یه بازی به صورت گفتمان( بدون نیاز به هیچ وسیله ای) یا بازی مورد علاقم(پانتومیم) که تازگیا متوجه شدم نوه ی عموم با اینکه به زور ۹ سالشه ولی چه استعداد و هوشی داره واسه اجرای این بازی مهیج ^__^ 


+میدونم الان یه عده سر تکون میدن و به تکرار مکررات نچ نچ نچ اکتفا می کنن! یا یه عده ای موافقتشونو اعلام می کنن.. ولی اینا دردی رو دوا نمی کنه! (نمیدونم اصلا میشه بهش گفت درد یا نه؟)


               خاک بر سر واژه ها!

               دلتنگیِ ساده ام را نمی فهمند...

               خوش به حالِ سکوت.


* اینو چند روز پیش خوندم، گفتم واسه شما هم بذارم تا بخونید :) به نظرم شاعرش اعصاب معصاب نداشته خخخ

حال من خوب است ولی....... تو باور نکن.


دقت کردین، این روزای آخر سال به جای اینکه پر انرڗی باشیم برای انجام کارهای عقب افتاده، برعکس تنبل تر و خسته تر از همیشه میشیم! شما رو نمیدونم ولی من که هر روز بدتر از دیروز میشم...

+خدا بگم چیکارش کنه اونی رو که رسم چِرت خونه تکونی رو اونم تو روزای آخر سال مرسوم کرد!

به جای اینکه خیلی شاد و شنگول و خوشحال باشیم واسه رسیدن بهار و سال نو، باید عزای خونه تکونیِ خسته کننده رو بگیریم.. من که واقعا خسته شدم.. با اینکه خونمون فسقلِ و در طول سال تمیز و در ضمن مامان خانمی نمیذارن خونشون کثیف بمونه و گرد و خاک بشینه(البته اگه زیر وسایل سنگین اعم از یخچال و گاز و اینجور چیزا رو فاکتور بگیریم) ولی هر جا رو که تمیز می کنیم انگاری تمومی نداره! 

می خواستیم فرشامونو بدیم قالی شویی، یکی از دوستان داداشم که تو قالی شویی کار می کنند، بهشون گفتن الان اگه فرشاتونو بدین تا واستون بشورن، کثیف می شورن و به قول قدیمیا «از سرشون رد می کنند». پس نتیجه گرفتیم که پروژه ی فرش شویی رو به تعویق بندازیم تا اون ور سال..

+خیلی دوست دارم مثل قدیما خودمون فرشا رو بشوریم.. تا چند سال پیش که حیاطمون بزرگ بود این مهم رو خودمون انجام میدادیم به اتفاق دختران همیشه در صحنه خان عمو ^__^ خیلی کیف میداد.. کف پاشیامون.. آب بازیامون و حتی مسخره بازیامون (آه حسرت می کشیم... یادش بخیر)


خیلی خسته شدم! خیلی تنبل شدم! اصلا دیگه نیرویی واسم نمونده... 

دلم یه انرژی مثبت می خواد.. یه چیزی که حالمو دوباره خوب کنه.. انرژی که خونه تکونی لعنتی ازم گرفته رو بهم برگردونه.. یه چیزی مثل مسافرت.. یه چیزی مثل «راهیان نور»... یه چیزی مثل «سفر کربلا»... اصلا یه حس خوب...


                             



۱ ۲ ۳ ۴ . . . ۷ ۸ ۹
Designed By Erfan Powered by Bayan